Ռուսաստանին պետք է 90-ական թթ. կորցրած մեծ տերության կարգավիճակի վերականգնում` ինչպես գլոբալ, այնպես էլ ռեգիոնալ մակարդակներում, հարեւանների վրա ազդելու համար, ինչը եւ արեց և անում է արդեն 15 տարի: Կրեմլը կիրառում է տարբեր գործիքներ, բայց նաև XIX դարի եվրոպական մեծ տերության դիվանագիտության բոլոր կանոնները, որոնք օգտագործում է որպես արտաքին քաղաքականության մեթոդաբանություն, ցանկացած «մեծ տերություն» պետք է գերիշխի իր տարածաշրջանում և պայքարի այդ դիրքի ոտնձգության ցանկացած փորձի դեմ: Գունավոր հեղափոխությունների տեսիլքը և «շրջապատված» լինելու վախը ստիպում է ավելի վճռական լինել և ցույց տալ հետխորհրդային պետություններին, որ ինչքան վտանգավոր է հակառուսականությունը: ՀԵՂԱՓՈԽՈՒԹՅՈՒՆ ՎԵՐԱՊՐԱԾ ԵՐԵՔ ՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐՆ ԷԼ՜ վՐԱՍՏԱՆԸ ՈՒԿՐԱԻՆԱՆ և ՀԱՅԱՍՏԱՆԸ ԱՎՐՏԵԼ ԵՆ ԻՐԵՆՑ ՀԵՂԱՓՈԽՈՒԹՅՈՒՆԸ ՏԱՐԱԾՔԱՅԻՆ ԿՈՐՈՒՍՏՆԵՐՈՎ: Կորուստներ չունենալու համար անհրաժեշտ է 1. խելք 2. կրթություն 3. քթից մեկ մետր առաջ նայելու կարողություն:
